Norðmenn eru allra þjóða ötulastir við að bora göng í gegnum fjöll og undir sjó til að bæta samgöngur. Veggöng í þjóðveganeti Noregs eru alls 575 kílómetrar og veggöng neðansjávar í Noregi eru orðin 17 talsins. Þetta kemur fram í afar fróðlegri grein í 6. tbl. Framkvæmdafrétta Vegagerðarinnar 1997. Sú grein er þýdd úr norsku tímariti og fjallar um öryggismál í jarðgöngum.
Vegagerðin í Noregi lét kanna sérstaklega á síðasta ári hvort brunar hefðu orðið í veggöngum og lét allar fylkisskrifstofur sínar afla allra hugsanlegra upplýsinga. Allir brunar, eða þar sem litlu mátti muna og tilkynnt var um árin 1990 til 1995, komu til greina. Haft var samband við slökkvilið til að kanna hvort vitað væri um bruna sem vegagerðarmenn og umferðardeildir höfðu ekki fengið vitneskju um. Á þennan hátt komu fram upplýsingar um alls 31 bruna í veggöngum á 6 ára tímabili. Aðeins í einu tilviki var tilkynnt um slys á fólki vegna reykeitrunar. Í tveimur brunum til viðbótar urðu einnig slys á fólki en það gerðist í árekstri bíla, áður en eldur kviknaði.Sex brunar urðu vegna umferðaróhapps/áreksturs, sem er hátt hlutfall miðað við það sem almennt gerist. Í norsku greininni segir að þetta kunni að stafa af því að eldsvoðar í göngum séu alvarlegri og að yfirleitt sé lögreglu tilkynnt um slys á fólki. Talsvert er um það í norskum veggöngum að bílar stöðvist vegna vélarbilunar eða eldsneytisskorts. Slys vegna eldsvoða í göngum eru hins vegar fátíð. Orðrétt segir í niðurstöðum umræddrar greinar í norska tímaritinu "Våre veger":
"Þótt augu manna beinist nú einkum að bílbrunum í veggöngum eru slík tilvik mjög sjaldgæf. Engin tölfræði er til sem sýnir að meiri líkur séu á því að það kvikni í bíl í veggöngum en á hvaða öðrum vegarkafla sem er. Þessi atvik hafa hingað til ekki haft stórvægilegar afleiðingar. Það þýðir þó ekki að þeir sem byggja veggöng séu lausir allrar ábyrgðar á brunavörnum, en mikilvægt er að halda fjárfestingum innan skynsamlegra marka.
Meginvandamálið hvað fjölda snertir eru ökutæki sem stöðvast vegna vélarbilunar eða eldsneytisskorts. Þau geta stöðvast hvar sem er og oft er ekki hægt að færa þau í útskot. Hér er vandamálið ekki það að fleiri ökutæki stöðvist í veggöngum en á opnum vegum, heldur að ökutæki sem stöðvast í veggöngum lokar akrein í langan tíma og veldur slysahættu."



